Narożniki to miejsca, w których hydroizolacja najczęściej pęka i zaczyna przepuszczać wodę. Przed układaniem płytek trzeba zabezpieczyć je taśmą uszczelniającą zatopioną w hydroizolacji, a nie tylko grubą warstwą folii w płynie.
Połączenia ścian oraz styki ścian z podłogą pracują bardziej niż płaskie powierzchnie. Sama płytka, fuga ani późniejszy silikon nie zatrzymają wilgoci, jeśli pod spodem zabraknie szczelnej warstwy. Prawidłowe zabezpieczenie narożników nie jest trudne, ale wymaga czystego podłoża, zgodnych materiałów i zachowania kolejności prac.
Dlaczego narożniki wymagają osobnego uszczelnienia
W narożniku spotykają się dwie płaszczyzny, które mogą minimalnie przemieszczać się pod wpływem temperatury, wilgoci albo pracy budynku. Sztywna warstwa hydroizolacji może w takim miejscu pęknąć. Elastyczna taśma przejmuje te ruchy i utrzymuje szczelność połączenia.
Uszczelnia się wszystkie narożniki pionowe oraz połączenia ścian z podłogą, szczególnie przy prysznicu, wannie i umywalce. Zabezpieczenia wymagają też przejścia rur, odpływy oraz narożniki zewnętrzne znajdujące się w strefie mokrej.
Jakie materiały i narzędzia będą potrzebne
Najbezpieczniej zastosować kompletny system jednego producenta: grunt, folię w płynie albo zaprawę hydroizolacyjną, taśmę uszczelniającą, gotowe narożniki oraz mankiety do rur. Elementy różnych marek nie zawsze dobrze się łączą, nawet jeśli na opakowaniach wyglądają podobnie.
Do pracy przydadzą się także pędzel, wałek, niewielka paca lub szpachelka, nożyczki, miarka i czyste wiadro. Taśma powinna być elastyczna, odporna na wodę i przeznaczona do zatapiania w wybranej hydroizolacji.
Przygotowanie podłoża przed hydroizolacją
Podłoże musi być nośne, równe, suche i odpylone. Trzeba usunąć luźne fragmenty tynku, resztki farby, tłuste zabrudzenia oraz pył po szlifowaniu. Większe ubytki i pęknięcia należy wcześniej naprawić odpowiednią zaprawą, a ostre zadziory zeszlifować.
Chłonne powierzchnie gruntuje się zgodnie z instrukcją producenta. Nie wolno nakładać hydroizolacji na mokry grunt. Na jednej budowie taśma odchodziła całymi pasami razem z folią, bo została przyklejona do zapylonego tynku. Kilka minut z odkurzaczem oszczędziłoby zrywania całej warstwy.
Jak wkleić taśmę w narożnik krok po kroku
Najpierw nanieś hydroizolację pędzlem po obu stronach narożnika. Pas powinien być nieco szerszy od taśmy. W świeżą masę wciśnij taśmę, wyrównaj ją szpachelką lub pędzlem i usuń spod niej pęcherze powietrza. Nie naciągaj taśmy, ponieważ po wyschnięciu może się skurczyć albo odkleić.
Na taśmę nałóż kolejną warstwę hydroizolacji, pozostawiając elastyczną środkową strefę zgodnie z instrukcją systemu. Połączenia odcinków wykonuj na zakład podany przez producenta, zwykle co najmniej 5 cm. W narożnikach najlepiej używać gotowych elementów wewnętrznych i zewnętrznych zamiast składać taśmę na siłę.
Uszczelnienie rur, odpływu i całej strefy mokrej
Wokół rur stosuje się mankiety uszczelniające dopasowane do ich średnicy. Mankiet zatapia się w świeżej hydroizolacji tak samo jak taśmę. Samo posmarowanie przestrzeni wokół rury nie wystarczy, bo masa może pęknąć przy najmniejszym ruchu instalacji.
Po wykonaniu narożników zabezpiecz całe wymagane powierzchnie. W prysznicu hydroizolacja powinna obejmować podłogę i ściany narażone na bezpośredni kontakt z wodą. Nakładaj liczbę warstw oraz grubość wskazaną przez producenta. Każda warstwa musi wyschnąć przed położeniem następnej.
Kiedy można zacząć układać płytki
Płytki można kleić dopiero po pełnym wyschnięciu hydroizolacji. Czas oczekiwania zależy od produktu, temperatury, wilgotności i chłonności podłoża. Zmiana koloru folii nie zawsze oznacza, że cała warstwa jest już sucha, dlatego trzeba trzymać się czasu podanego w karcie technicznej.
Przed rozpoczęciem klejenia sprawdź, czy nie ma prześwitów, pęcherzy, odklejonych krawędzi taśmy ani miejsc uszkodzonych narzędziem. Gotowej izolacji nie należy dziurawić. Klej do płytek rozprowadzaj ostrożnie, aby zębami pacy nie przeciąć taśmy w narożniku.
Praktyczne wskazówki
- Kup grunt, hydroizolację, taśmy, narożniki i mankiety należące do jednego systemu.
- Przed pracą rozplanuj odcinki taśmy i dotnij je na sucho, aby nie robić tego nad świeżą hydroizolacją.
- Do narożników wewnętrznych i zewnętrznych używaj gotowych kształtek. Łatwiej zachować szczelność bez fałd.
- Hydroizolację nakładaj warstwami o grubości zalecanej przez producenta. Jedna bardzo gruba warstwa może wysychać nierówno i pękać.
- Po wyschnięciu obejrzyj powierzchnię pod światło. Prześwity i pory uzupełnij przed klejeniem płytek.
- Zostaw dylatację w narożnikach okładziny i wypełnij ją silikonem sanitarnym. Silikon jest wykończeniem połączenia, a nie zamiennikiem hydroizolacji.
Najczęstsze błędy
- Smarowanie narożnika samą folią w płynie bez zastosowania elastycznej taśmy.
- Wklejanie taśmy na zakurzone, mokre albo niezagruntowane podłoże.
- Pozostawienie fałd, pęcherzy powietrza i suchych miejsc pod taśmą.
- Łączenie przypadkowych produktów bez sprawdzenia ich kompatybilności.
- Układanie płytek przed pełnym wyschnięciem hydroizolacji lub uszkodzenie jej ostrą krawędzią pacy.
Podsumowanie
Dobre uszczelnienie narożników opiera się na trzech rzeczach: przygotowanym podłożu, elastycznej taśmie oraz hydroizolacji nałożonej zgodnie z instrukcją. Trzeba zabezpieczyć styki ścian z podłogą, pionowe narożniki i wszystkie przejścia instalacyjne. Jeśli taśma leży bez fałd, warstwa jest ciągła, a całość dobrze wyschła, można bezpiecznie przejść do układania płytek.